İnsanın hayatında bir dönem gelir. öyle bir etkiyle gelir ki çevresindekilerle birlikte yok olduğunu düşünür. Ama aslında yok olmuş değildir. Sadece kalbi, normalin üstü derecede parçalanmıştır.Bu parçalanma sahte değil, onarılabilecek değil, saf hüzündür. Kimsenin olmadığı bir köşeye sinmek, ellerliyle yüzünü kapamak, ve hiç durmadan ağlamaya başlamak...
Ama bu hiç bir zmaan çözüm değildir. Kalbiniz ne kadar derinden yaralanırsa yaralansın, insanlığa yakışan güçlü olmaktır. Siz sanıyor musunuz ki Dünya'nın en kötü şeyi başınıza geldi? Sizden kötü durumda olan, ama sizden daha güçlü olan kişiler olabileceği aklınıza gelmedi mi?
Sizin için önem taşıyan, sizin bir parçanız olan kişiyi ve ya nesneyi kaybetmiş olabilirsiniz. Kaybederken kimse bir şey yapmanıza izin vermemiş olabilirsiniz. Siz bir şey yapamadı diye onu kaybettik diye düşünüyor olabilirsiniz. Ama hayır. Düünceleriniz yanlış. Güçsüz biri yaptığını düşünmüş olabilirsiniz. Ama bu sizi acınası, güçsüz biri yapmaz. Tam aksine ayaklarınızın üstüne basmanz için, daha güçlü olmanız için size yardımcı olur. Hayata tutunmanız için yol gösterir.
Çünkü zorluklar, en iyi dostunuzdur.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder